ŚRODKI MASOWEGO PRZEKAZU — INFORMOWANIE, POMOC W ŻYCIU CZY ROZRYWKA

Przedstawianie przestępczości i wymiaru sprawiedliwości w mass mediach służy zarówno informowaniu, jak i rozrywce. Owo zróżnicowanie jest dlatego tak ważne, gdyż wyraża związek między rzeczywistością a fantazją, między prawdą a fikcją, między baśniami i legendami a faktami historycznymi. Środki masowego przekazu odgrywają rolę nianiek dla dzieci, przejęły funkcje wychowawcze i socjalizacyjne. Udzielają porad życiowych przy rozwiązywaniu problemów w bliskim otoczeniu społecznym. Są towarzyszem życia ludzi starych, chorych i ułomnych. Telewizja, która ma zdolność przemawiania do najważniejszych zmysłów człowieka: słuchu i wzroku, powoduje zacieranie się różnicy między fantazją a rzeczywistością. Zresztą dzieci, zwłaszcza w wieku przedszkolnym, są i tak niezdolne do rozróżnienia fantazji telewizyjnej i przedstawianej przez telewizję rzeczywistości [84, s. 330; 169, s. 16; 44, s. 4-5]. Pierwsze przeżycia dziecka odnoszące się do gwałtu i przestępczości pochodzą zwykle ze sztucznego, fantazyjnego świata „przemocy telewizyjnej”.