OPERUJĄC JĘZYKIEM OBRAZÓW

Gdy dziecko może — dzięki baśni — objąć umysłem nie znane mu jeszcze formy swego przyszłego rozwoju, to potrafi prawidłowo odczuwać wszystkie te nieuświadamiane i rozproszone problemy. Spostrzega ono, że musi przezwyciężyć własny strach i pojawiające się wraz z nim pragnienia, aby zachować bezpieczeństwo, pozwolić się karmić, pozostać w domu. Osoba wiedźmy symbolizuje głęboko ukryte pragnienie, które każe przedkładać wygodne, zasobne, ciepłe gniazdko nad walkę o byt. Baśń jasno ukazuje, czego dziecko może oczekiwać za ową fasadą pozornego bezpieczeństwa [184, s. 54],Baśnie, operując językiem obrazów na podobieństwo snu, przygo­towują psychospołecznie dziecko do okrutnej dlań rzeczywistości. Bohater baśni braci Grimm Szczęśliwy Jaś jest niedojrzały i zależny od swojej matki — choć przez 7 lat był od niej oddalony. Lekkomyślnie trwoni cały swój majątek i wraca do domu z pustymi rękami: nie stał się za granicą dojrzalszy, niczego się nie nauczył. Jednocześnie baśń przedstawia w sposób plastyczny mechanizm wzajemnego oddziaływa­nia między oszukanym a oszustem. To sam oszukany pierwszy podejmuje inicjatywę, co sprawia, że pada ofiarą szalbierza. Wszystko, co sam ma, nie wydaje się mu dostatecznie dobre.